Kościół Św. Trójcy w Borowiu

Parafia erygowana w 1545-47 r. Obecny kościół wzniesiony w 1831 r. z fundacji Ludwiki z Załuskich Moszyńskiej kasztelanki lubelskiej, w miejsce poprzedniego drewnianego.Ok. 1888 r. powiększono otwory okienne w ścianie wsch. (pierwotnie zamknięte półkoliście). W 1907 r. nadbudowany pseudobarokowy szczyt fasady. Założony na rzucie prostokąta, halowy, trójnawowy. We wnętrzu wyodrębnione zamknięte proste prezbiterium z kruchtą; i zakrystią po bokach. W przęśle zachodnim niewielka

kruchta na osi i dwa pomieszczenia boczne komunikujące się z nawami w północnym schody na emporę chorową, w południowym magazynek. Bezwieżowy o zwartej bryle, bez wyodrębnionego prezbiterium i krucht; dach dwuspadowy, jednokalenicowy. Wzniesiony z cegły, tynkowany, fundamenty ceglane. Więźba drewniana krokwiowo-belkowa  wzmocniona jętkami i stolcem, na strychu polepa. Elewacje i  fasada jednoosiowa zwienczona trójkątnym szczytem z rzeźbionym barokowym krucyfiksem umieszczonym na tle nowszego malowidła; nad szczytem wtórne wolutowe zwieńczenie z murowaną wieżyczką na sygnaturkę. Na Osi prostokątny otwór drzwiowy z niewielkim trójkątnym frontonem. Elewacje bez porządkowe z poziomym boniowaniem i opaską w murze na wysokości okien. Otwory okienne prostokątne zamknięte półkoliście (w ścianie wschodniej prosto) otwory wejściowe (w elew. południowej) prostokątne. Nawa główna od bocznych oddzielona czterema parami toskańskich kolumn pozbawionych baz. Otwór wejściowy i tęczowy flankują pary takichże kolumn. Na podporach wspierają się tragarze dźwigające pozorne sklepienie kolebkowe. W przęśle zachodnim drewniana empora chórowa otwierająca się płaską arkadą nad wejściem do kruchty. Ściany naw bocznych bez artykulacji i z lamperią do 1,5 m. wysokości. Na podłodze posadzka. Drzwi zewnętrzne klepkowe (główne dwuskrzydłowe, boczne jednoskrzydłowe), klepki układane w kwadrat nabijane ćwiekami, zamki XlX-wieczne, z motywem liry; z prezbiterium do zakrystii jednoskrzydłowe, deskowe na pasowych zawiasach. Ołtarz główny i boczne architektoniczne klasycystyczne.

Źródło: NID